Anna Jantar - Radość najpiękniejszych lat

Opis: To już przedmieścia gorzki smak
Autobus rusza w krótki rejs
Zdyszana biegnę z żartu w żart
Z podróży w podróż, z wiersza w wiersz
I kocham, pragnę, tracę tak
Jakby się chwilą stawał rok
Jak gdyby świat
Wymykał mi się z rąk

To, co mam (to, co mam)
To radość najpiękniejszych lat
To, co mam (to, co mam)
To serce, które jeszcze na wszystko stać
To, co mam (to, co mam)
To młodość, której nie potrafię kryć
To wiara, że
Naprawdę umiem żyć - umiem żyć.

Już jesień i latawców klucz
A w kinach tyle pustych miejsc
Z niedawnych zdarzeń ścieram kurz
Babiego lata wątłą sieć, ooo...
I jestem wiatrem, śpiewam wiatr
I jestem łąką, trawy źdźbłem
Jak biały jacht
W nieznany płynę dzień

To, co mam (to, co mam)
To radość najpiękniejszych lat
To, co mam (to, co mam)
To serce, które jeszcze na wszystko stać
To, co mam (to, co mam)
To młodość, której nie potrafię kryć
To wiara, że
Naprawdę umiem żyć - umiem żyć.

Opis: This is the bitter taste of the suburbs,
moves in a short bus trip ..
I m running out of breath from a joke into a joke,
travel on a journey from the line in the poem.
I love you, I want, I lose it,
how would soon become the year
as if the world slipped through my hands.

This is what I have (what I have)
the joy of the most beautiful years;
what I have (what I have),
a heart that everything has to happen.
This is what I have (what I have)
youth is that I can not hide,
This belief that we really can not live - I can live with.

Already autumn and kites key
and in cinemas so much empty space.
With recent events abrasion dust,
fragile gossamer network of
I am the wind, singing wind
I am a meadow, grass blades.
How white yacht, the unknown swim day.

This is what I have ..

This is what I have ..