Bastille - Pompeii

Opis: I was left to my own devices
Many days fell away with nothing to show
And the walls kept tumbling down in the city that we love
Great clouds roll over the hills bringing darkness from above

[Chorus]
But if you close your eyes
Does it almost feel like nothing changed at all?
And if you close your eyes
Does it almost feel like you ve been here before?
How am I gonna be an optimist about this?
How am I gonna be an optimist about this?

We were caught up and lost in all of our vices
In your pose as the dust settled around us
And the walls kept tumbling down in the city that we love
Great clouds roll over the hills bringing darkness from above

[Chorus]
But if you close your eyes
Does it almost feel like nothing changed at all?
And if you close your eyes
Does it almost feel like you ve been here before?
How am I gonna be an optimist about this?
How am I gonna be an optimist about this?

Oh where do we begin?
The rubble or our sins?
Oh, oh where do we begin?
The rubble or our sins?

And the walls kept tumbling down in the city that we love
Great clouds roll over the hills bringing darkness from above

[Chorus]
But if you close your eyes
Does it almost feel like nothing changed at all?
And if you close your eyes
Does it almost feel like you ve been here before?
Oh, how am I gonna be an optimist about this?
How am I gonna be an optimist about this?
If you close your eyes
Does it almost feel like nothing changed at all?

Opis: Zostałem pozostawiony sam sobie
Minęło wiele dni, a one nic nie pokazały
A mury nie przestawały się walić w mieście, które kochamy
Wielkie chmury przetoczyły się nad wzgórzami, przynosząc ciemność z góry

Ale jeśli zamkniesz oczy
Czyż nie czuć prawie, jakby nic się ani trochę nie zmieniło?
I jeśli zamkniesz oczy
Czyż nie czuć prawie, jakbyś był już tutaj wcześniej?
Jak mam być w takim razie optymistą?
Jak mam być w takim razie optymistą?

Byliśmy schwytani i pogrążeni we wszystkich naszych wadach
Tak staliśmy, gdy pył osiadał naokoło nas
A mury nie przestawały się walić w mieście, które kochamy
Wielkie chmury przetoczyły się nad wzgórzami, przynosząc ciemność z góry

Ale jeśli zamkniesz oczy
Czyż nie czuć prawie, jakby nic się ani trochę nie zmieniło?
I jeśli zamkniesz oczy
Czyż nie czuć prawie, jakbyś był już tutaj wcześniej?
Jak mam być w takim razie optymistą?
Jak mam być w takim razie optymistą?

Och, od czego zaczniemy?
Od gruzu czy naszych grzechów?
Och, och, od czego zaczniemy?
Od gruzu czy naszych grzechów?

A mury nie przestawały się walić w mieście, które kochamy
Wielkie chmury przetoczyły się nad wzgórzami, przynosząc ciemność z góry

Ale jeśli zamkniesz oczy
Czyż nie czuć prawie, jakby nic się ani trochę nie zmieniło?
I jeśli zamkniesz swe oczy
Czyż nie czuć prawie, jakbyś był już tutaj wcześniej?
Och, jak mam być w takim razie optymistą?
Jak mam być w takim razie optymistą?
Jeśli zamkniesz oczy
Czyż nie czuć prawie, jakby nic się ani trochę nie zmieniło?