Dwa plus jeden - Iść w stronę słońca

Opis: Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres
Iść, ciągle iść - tak bez końca
Witać jeden przebudzony właśnie dzień
Wciąż witać go, jak nadziei dobry znak
Z ufnością tą, z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak

Iść, ciągle być w tej podróży
Którą ludzie prozaicznie życiem zwą
Iść, zawsze iść jak najdłużej
Za plecami mieć nadciągającą noc
Z najprostszych słów swój poranny składać wiersz
W kolorach dwóch raz zobaczyć to, co niewidzialne jest

Iść, ciągle iść, trafiać celnie
W zawianej piaskiem prawdy ślad

Być, sobą być niepodzielnie
Oczami dziecka mierzyć świat
Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres

Iść, ciągle iść w stronę słońca (w stronę słońca)
W stronę słońca aż po horyzontu kres

[2x:]
Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres

Iść, ciągle iść w stronę słońca (w stronę słońca)
W stronę słońca aż po horyzontu kres

Opis: Walk, always walk towards the sun
To the sun, to the end of horizon
Walk, always walk, never ending
Greeting one just awoken day
Keep greeting it as a good ray of hope
With the trust a bird sings the first light of dawn

Walk, always be on the journey
The one which people prosaically call life
Walk, always walk as long as we can
While the night is setting in behind our back
Write the morning poem with the simplest words
See for once in two colors what s invisible

Walk, always walk, hit home
On the sand-encroached trace of truth

Be, be myself and nothing more
Look at the world through child s eyes
Walk, always walk towards the sun
To the sun, to the end of horizon

To go, still go to the sun (towards the sun)
To the sun, to the end of horizon

[2x:]
To go, still go to the sun
To the sun, to the end of horizon

To go, still go to the sun (towards the sun)
To the sun, to the end of horizon