Jacek Wójcicki - Miejcie nadzieję

Opis: Miejcie nadzieję! Nie tę lichą, marną
Co rdzeń spróchniały w wątły kwiat ubiera,
Lecz tę niezłomną, która tkwi jak ziarno
Przyszłych poświęceń w duszy bohatera.

Miejcie odwagę! Nie tę jednodniową,
Co w rozpaczliwym przedsięwzięciu pryska,
Lecz tę, co wiecznie z podniesioną głową
Nie da się zepchnąć z swego stanowiska.

Miejcie odwagę! Nie tę tchnącą szałem,
Która na oślep leci bez oręża,
Lecz tę, co sama niezdobytym wałem /
Przeciwne losy stałością zwycięża./ x2

Przestańmy własną pieścić się boleścią,
Przestańmy ciągłym lamentem się poić!
Kochać się w skargach jest rzeczą niewieścią,/
Mężom przystoi w milczeniu się zbroić./ x2

Lecz nie przestajmy czcić świętości swoje
I przechowywać ideałów czystość;
Do nas należy dać im moc i zbroję, /
By z kraju marzeń przeszły w rzeczywistość ./x2

Miejcie nadzieję! Nie tę lichą, marną
Co rdzeń spróchniały w wątły kwiat ubiera,
Lecz tę niezłomną, która tkwi jak ziarno /
Przyszłych poświęceń w duszy bohatera. /x2

Opis: Have hope! Not the flimsy, bleak one
Which adorns the decayed core with a frail flower,
But the unswerving one rooted as a seed
Of future sacrifices in the soul of a hero.

Have courage! Not the day-long one,
Which vanishes in a desperate endeavour,
But the one which, with its permanently raised up head,
Won t allow to be dissuaded from its position.

Have courage! Not the mad one,
Which dashes headlong and weaponless,
But the one that by an unconquered rampart
Resists the fates with its steadiness.

Let s stop basking in our own anguish;
Let s stop feeding ourselves with a lament!
Wallowing in grievances is a woman thing;
It befits the men to arm themselves in silence.

But do not stop revering our sanctities
And retaining the purity of our ideals;
It is us who shall give them power and an armor
So they can cross from the land of dreams to reality

Have hope! Not the flimsy, bleak one
Which adorns the decayed core with a frail flower,
But the unswerving one rooted as a seed
Of future sacrifices in the soul of a hero.