Kolęda - Kolęda dla nieobecnych

Opis: A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią sie cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są- dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie .
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

Opis: And hope will fill us again
And the shadows of the absent will appear
And we will believe once again
In yet another Christmas
And although the Christmas buzz has faded
Because someone’s voice is missing again
Come here to us and stay with us
Against the so called irony of fate

Give us faith that it all makes sense
That we do not have to feel sorry for our friends
That wherever they are, they are well
Because they are with us, although in other form
And convince us that it is how it is supposed to be
That the air is still trembling after their voices
That they left in order to live
And this time they will live forever

Come into this world to compensate for loss accounts
To take an empty seat at the table among us
Once again let us enjoy the child inside of us
And let us forget that there are empty seats at the table

And hope will fill us again
And the shadows of the absent will appear
And we will believe once again
In yet another Christmas
And although the Christmas buzz has faded
Because someone’s voice is missing again
Come here to us and stay with us
Against the so called irony of fate

Come into this world to compensate for loss accounts
To take an empty seat at the table among us
Once again let us enjoy the child inside of us
And let us forget that there are empty seats at the table