Maanam - Krakowski spleen

Opis: Chmury wiszą nad miastem, ciemno i wstać nie mogę
Naciągam głębiej kołdrę, znikam, kulę się w sobie
Powietrze lepkie i gęste, wilgoć osiada na twarzach
Ptak smętnie siedzi na drzewie, leniwie pióra wygładza

Poranek przechodzi w południe, bezwładnie mijają godziny
Czasem zabrzęczy mucha w sidłach pajęczyny
A słońce wysoko, wysoko świeci pilotom w oczy
Ogrzewa niestrudzenie zimne niebieskie przestrzenie

Czekam na wiatr, co rozgoni
Ciemne skłębione zasłony
Stanę wtedy na RAZ!
Ze słońcem twarzą w twarz

Ulice mgłami spowite, toną w ślepych kałużach
Przez okno patrzę znużona, z tęsknotą myślę o burzy
A słońce wysoko, wysoko świeci pilotom w oczy
Ogrzewa niestrudzenie zimne niebieskie przestrzenie

Czekam na wiatr, co rozgoni
Ciemne skłębione zasłony
Stanę wtedy na RAZ!
Ze słońcem twarzą w twarz

Opis: Clouds hang above the city. There s dark and I can t stand up.
I spoof more quilt, disappear, bending in myself.
The air is viscous and dense, the moisture is gathering on faces.
The bird is sadly sitting on tree, cleaning its plumage lazy.

The morning becomes the noon. The hours pass limp.
Sometimes fly beeps in the spider s web.
But the sun is high above, shining on pilots eyes.
Heating cold blue spaces tirelessly

I m awaiting the wind, which will chase away
The dark, swirling curtains.
I ll be standing then at once
Face to face with the Sun.

The streets are wrapped by fog, drowning in blind pools.
I m looking out the window weary, thinking with longing about the storm.
But the sun is high above, shining on pilots eyes.
Heating cold blue spaces tirelessly


I m awaiting the wind, which will chase away
The dark, swirling curtains.
I ll be standing then at once
Face to face with the Sun.