Perfect - Niepokonani

Opis: Gdy emocje już opadną
Jak po wielkiej bitwie kurz
Gdy nie można mocą żadną
Wykrzyczanych cofnąć słów
Czy w milczeniu białych haniebnych flag
Zejść z barykady
Czy podobnym być do skały
Posypując solą ból
Jak posąg pychy samotnie stać

Gdy ktoś, kto mi jest światełkiem
Gaśnie nagle w biały dzień
Gdy na drodze za zakrętem
Przeznaczenie spotka mnie
Czy w bezsilnej złości łykając żal
Dać się powalić
Czy się każdą chwilą bawić
Aż do końca wierząc, że
Los inny mi pisany jest

Płyniemy przez wielki Babilon
Dopóki miłość nie złowi nas
W korowodzie zmysłów możemy trwać
Niepokonani
Nim się ogień w nas wypali
Nim ocean naszych snów
Łyżeczką się odmierzyć da

Trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść
Niepokonanym
Wśród tandety lśniąc jak diament
Być zagadką, której nikt
Nie zdąży zgadnąć nim minie czas

Opis: As soon as emotions have waned,
Like dust after a great battle;
When no might is able to
Unsay the shouted out words;
Should I, in the ingnominous silence of the white flags,
Come down from the barricades?
Or should I act like a rock,
Sprinkling salt over pain
Stand alone like a statue of pride?

When someone who is my light
Suddenly fades away in the daylight;
When on the road around the corner
I shall meet my destiny;
Should I, in helpless anger, swallowing sorrow,
Let myself be struck down?
Or should I toy with each moment,
Until the end believing that
I am destined with another fate?

So we sail through the great Babylon
Until love captures us!
In the parade of senses we can prevail
Undefeated!
Until the fire in us burns out
Until the ocean of our dreams
Can be measured out with a teaspoon

One must know when to step off the stage
Undefeated!
Shining like a diamond among trash,
Remain a mystery that no one
Will solve before the time comes!

.