Rise Against - Hero of War

Opis: He said, Son,
Have you seen the world?
Well, what would you say
If I said that you could?
Just carry this gun, you ll even get paid.
I said, That sounds pretty good.

Black leather boots
Spit shined so bright
They cut off my hair but it looked alright
We marched and we sang
We all became friends
As we learned how to fight

A hero of war
Yeah, that s what I ll be
And when I come home
They ll be damn proud of me
I ll carry this flag
To the grave if I must
Because it s flag that I love
And a flag that I trust

I kicked in the door
I yelled my commands
The children, they cried
But I got my man
We took him away
A bag over his face
From his family and his friends

They took off his clothes
They pissed in his hands
I told them to stop
But then I joined in
We beat him with guns
And batons not just once
But again and again

A hero of war
Yeah that s what I ll be
And when I come home
They ll be damn proud of me
I ll carry this flag
To the grave if I must
Because it s flag that I love
And a flag that I have trust

She walked through bullets and haze
I asked her to stop
I begged her to stay
But she pressed on
So I lifted my gun
And I fired away

And the shells jumped through the smoke
And into the sand
That the blood now had soaked
She collapsed with a flag in her hand
A flag white as snow

A hero of war
Is that what they see
Just medals and scars
So damn proud of me
And I brought home that flag
Now it gathers dust
But it s a flag that I love
The only flag I had trust

He said, Son, have you seen the world?
Well what would you say
If I said that you could?

Opis: Rise Against – Bohater Wojny

Powiedział „Synu, czy widziałeś świat?
Więc, co ty na to, gdybym powiedział że mógłbyś?
Będziesz nosił broń, w dodatku zarobisz.”
Powiedziałem „Brzmi całkiem nieźle.”

Czarne skórzane buty
Wypolerowane świeciły tak jasno
Ścięli mi włosy ale nie wyglądało tak źle
Maszerowaliśmy i śpiewaliśmy
Wszyscy zostaliśmy przyjaciółmi
Gdy uczyliśmy się jak walczyć

Bohater Wojny
Tak oto kim będę
I gdy wrócę do domu
Wszyscy będą ze mnie cholernie dumni
Zaniosę tę flagę
Do grobu jeśli będę musiał
Bo to jest flaga którą kocham
I flaga której ufam

Wykopałem drzwi
Wykrzyczałem swe rozkazy
Dzieci… one płakały
Ale miałem swojego człowieka
Zabraliśmy go stamtąd
Z torbą na głowie
Od jego rodziny i przyjaciół

Zabrali mu ubrania
Sikali mu na ręce
Mówiłem, by przestali
Ale później sam dołączyłem
Biliśmy go gnatami
I pałkami, nie raz
Lecz wciąż i wciąż

Bohater Wojny
Tak oto kim będę
I gdy wrócę do domu
Wszyscy będą ze mnie cholernie dumni
Zaniosę tę flagę
Do grobu jeśli będę musiał
Bo to jest flaga którą kocham
I flaga której zaufałem

Szła przez pociski i mgłę
Prosiłem by się zatrzymała
Błagałem by została
Ale nie posłuchała
Więc podniosłem broń
I wystrzeliłem

Łuski skakały przez dym
Opadając na piach
Nasiąknięty krwią
Upadła z flagą w swych rękach
Z flagą białą jak śnieg

Bohater Wojny
Jedyne co widzą
To medale i blizny
Są tak cholernie dumni ze mnie
I przyniosłem do domu tamtą flagę
Teraz zbiera się na niej kurz
Ale to jedyna flaga którą kocham
To jedyna flaga której ufałem.

Powiedział „Synu, czy widziałeś świat?
Więc, co ty na to, gdybym powiedział że mógłbyś?”