Seweryn Krajewski - Uciekaj moje serce

Opis: Gdzieś w hotelowym korytarzu krótka chwila
Splecione ręce gdzieśna plaży, oczu błysk,
Wysłany w biegu krótki list,
Stokrotka śniegu, dobra myśl
To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć

Ref.
Uciekaj skoro świt
Bo potem będzie wstyd
I nie wybaczy nikt
Chłodu ust twych

Deszczowe wtorki, które przyjdą po niedzielach
Kropelka żalu, której winien jesteś ty
Nieprawda że tak miało być
Że warto w byle pustkę iść
To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć

Ref.
Uciekaj skoro świt
Bo potem będzie wstyd
I nie wybaczy nikt
Chłodu ust, braku słów...

Uciekaj skoro świt
Bo potem będzie wstyd
I nie wybaczy nikt
Chłodu ust twych

Odloty nagłe i wstydliwe, niezabawne
Nic nie wiedzący, a zdradzony pies czy miś
Żałośnie chuda kwiatów kiść
I nowa złuda, nowa nić
To wciąż za mało moje serce, żeby żyć

Ref.
Uciekaj skoro świt
Bo potem będzie wstyd
I nie wybaczy nikt
Chłodu ust, braku słów...

Uciekaj skoro świt
Bo potem będzie wstyd
I nie wybaczy nikt
Chłodu ust twych

Opis: w języku rosyjskim:

Беги, моё сердце

При встрече в коридоре на мгновенье
Касанье рук, вдогонку нежный взгляд.
И письма на ходу, порою невпопад,
Комочком ярким - мысли доброй знак.
Но это мало, мое сердце, чтобы жить.

Беги, рассвет летит, а с ним приходит стыд
И не простит никто холод губ Твоих.

Дождливый вторник снова сменит воскресенье,
Придет сознанье, что всему виною сам.
Неправда, что так дОлжно быть,
Что надо в никуда поспешно уходить,
Но это мало, мое сердце, чтобы жить.

Беги, рассвет летит, а с ним приходит стыд
И не простим себе холод губ, слов пустых.
Беги, рассвет летит, а с ним приходит стыд
И не простит никто холод губ Твоих.

Уход внезапный, невеселый и смущенный,
В недоумении оставлен рыжий кот,
И гроздь тюльпанов просит - пить!
Взамен - иллюзий новых нить,
Но это мало, мое сердце, чтобы жить.

Беги, рассвет летит, а с ним приходит стыд
И не простим себе холод губ, слов пустых.
Беги, рассвет летит, а с ним приходит стыд
И не простит никто холод губ Твоих.

© Юрий Скобленко